هر كجا هستم ، باشم ،
آسمان مال من است .
پنجره ، فكر ، هوا ، عشق زمين مال من است
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۸۴ ساعت 21:30 توسط مهدی
|
هر كجا هستم ، باشم ،
آسمان مال من است .
پنجره ، فكر ، هوا ، عشق زمين مال من است
زندگي رسم خوشايندي است.
زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ،
پرشي دارد اندازه عشق .
زندگي نوبر انجير سياه ، در دهان گس تابستان است.
زندگي تجربه شب پره در تاريكي است.
زندگي ، بعد درخت است به چشم حشره.
زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.
زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيماست.
خبر رفتن موشك به فضا ،
لمس تنهايي ماه ،
فكر بوييدن گل در كره اي ديگر.